Altijd stijve spieren

Ik kan me nog heel goed herinneren dat ik vroeger superfit was. Zo tussen mijn 20e en mijn 30e was ik in prima conditie en toch, als ik dan na een lekkere zomer weer aan het trainen ging (volleybal in mijn geval) dan was ik de dagen er na goed stijf. Dat nam naarmate de trainingen weer vorderde wel weer af en na een paar weken was dat dan weer voorbij.

Dat is niet veranderd. Dat is nog steeds zo eerlijk gezegd, maar wat er wel is veranderd dat die stijfheid nu ongeveer permanent is geworden. Niet (alleen) vanwege de leeftijd durf ik te zeggen. Gesprekken met andere suikerpatiënten en mijn arts assistente leren me namelijk dat 1 van de medicijnen die ik gebruik de boosdoener is. Als bijwerking levert dat namelijk stijve spieren op.

Ik ga dus bijna steevast op pad met stijve spieren en moet dus, zeker in het begin, oppassen dat ik ze eerst rustig op gang laat komen. Laten wennen zeg maar en ik heb mezelf dan ook aangeleerd om vooral op souplesse te trappen en niet op kracht. Ik zie mijn beentempo ook steevast hoger zijn dan andere groepsgenoten naast me, maar dan weten zij nu ook waar dat door komt.

Misschien dat ik gewoon een eigen masseur moet invliegen die me steeds vóórdat ik ga fietsen masseert, misschien gaat het me dan ook wat makkelijker af. Ik kan natuurlijk ook mijn leefstijl nog verder aanpassen zodat ik die specifieke medicijnen misschien niet meer nodig heb, of is dat een utopie?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.