De man met de hamer

Als suikerpatiënt ben je nu eenmaal wat meer op je hoede als het gaat om langduriger inspanningen in relatie tot je suikerspiegel. Ik heb wel geleerd dat als ik me wat langduriger inspan dat ik dan niet zonder gesuikerde producten kan. Daar is dan ook veel aandacht voor.

Homeride

In het weekend van 23 en 24 juni reed ik dan ook de Homeride voor de Ronald McDonaldhuizen. 500 kilometer fietsen in 24 uur met, in ons geval, 2 teams en met nog 600 anderen overigens. Ikzelf had me ten doel gesteld dat ik in ieder geval 250 kilometer wilde fietsen en dat is toch een uur of 10 van de 24 op de fiets zitten. Dat kun je dus wel scharen onder een langdurige inspanning, zeker omdat er niet of nauwelijks wordt geslapen van zaterdag op zondag.

Steeds weer gewapend met gesuikerde repen toog ik op pad. Tussendoor ook aten we zeer regelmatig en eigenlijk ook best veel. Op elke etappeplaats was er volop voedsel te krijgen en daar maakte ook ik dankbaar gebruik van. Natuurlijk drink je dan ook de hele tijd en ook tussendoor op de fiets wordt er gegeten.

Eigenlijk ging het dat weekend perfect. Nergens last van. Ik voelde me steeds goed en doorstond de beproeving zonder ogenschijnlijke diabetes-problemen.

Twee dagen

De klap kwam pas later en die had ik niet zien aankomen. Zondagavond was ik op tijd naar bed. Om 8 uur lag ik al te slapen en dat is logisch uiteraard. De volgende dag op tijd op, want het werk wacht en ook maandag verloopt goed. Ik eet goed, ga op tijd weer naar bed en niets aan de hand, behalve wat moe.

Pas de dinsdag gaat het mis. Tegen het einde van de middag, gewoon goed geluncht, prima gedronken, slaat het lijf terug. Een Hypo. Tenminste als ik de lijst van verschijnselen erbij pak;

  • honger of een wee gevoel  – check
  • beven – nee
  • zweten – check
  • trillen – check
  • moeite met concentreren – check
  • duizeligheid – check
  • hoofdpijn – nee
  • hartkloppingen – nee
  • tintelingen in handen of voeten – check
  • geïrriteerd – check
  • agressiviteit – nee, ik sla mijn vrouw en kinderen altijd al ?
  • wisselende stemmingen – check
  • uiteindelijk bewusteloosheid – gelukkig niet

Merkwaardig toch dat dit dan pas twee dagen erna toeslaat. Ik lees dat er 24 uur voor nodig kan zijn om weer te herstellen, maar kennelijk was het nog niet heftig genoeg want na wat sinas en een goede maaltijd begint het lijf weer te herstellen.

De volgende keer dus misschien toch nog wat meer nazorg aan het lijf besteden na zo’n zwaar weekend, of heeft er iemand betere tips?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *