Ergernis

Stel je eens voor dat in de sportvereniging zich een crisis voordoet. Het is een heftige crisis en er worden mensen opgepakt omdat ze zich financieel hebben verrijkt aan de vereniging en zelfs aan sommige leden. Dan wil je graag dat er een daadkrachtig bestuur is dat links- of rechtsom, de maatregelen neemt om de crisis te bezweren, om erover te communiceren, keuzes te maken en de zaak zo snel als mogelijk in goede banen te leiden?

Dan is het toch top dat het bestuur zich laat bijstaan door een accountant bijvoorbeeld, een belastingadviseur, een advocaat wellicht. Dat zijn dan voor de hand liggende keuzes toch? Dan wil je toch niet dat alle 800 leden zich daarmee bemoeien. Dan weet je een ding zeker, dan is de oplossing heel ver weg. Stel je voor dat de lokale timmerman (lid van de vereniging uiteraard) gaat vertellen hoe slecht de oplossingen zijn van de accountant, of dat de ICT’er de advocaat gaat vertellen hoe hij juridisch de fraudeur het beste kan aanpakken. Lachwekkend toch?

Het is dan toch noodzaak dat het bestuur, samen met die specialisten dit aanpakken om weer snel over te kunnen gaan tot de orde van de dag, met een minimum aan schade. Dat je weer met vertrouwen (in bestuur en specialisten, want na genomen maatregelen is “de kans uiterst gering dat het weer kan voorkomen”) kunt gaan sporten?

Waarom in hemelsnaam is een groot deel van ons land, sommige waardeloze politici voorop, dan constant bezig om de keuzes en adviezen van de echte specialisten in twijfel te trekken, doorgaans zonder enige bruikbare onderbouwing of argumentatie, maar gewoon omdat de persoon die de boodschap brengt ze al niet aanstaat!?

Waarom schoffelen we de mensen neer, die echte verantwoordlijkheden durven te nemen omdat wijzelf (!) ze daarvoor hebben aangesteld, dat ook echt doen en zich daartoe laten bijstaan door ware specialisten. Dat is toch crisismanagement. Dat is toch wat dit land en de wereld trouwens ook, nodig heeft?!

Inhoudelijke kritiek, met onderbouwing en de juiste vragen stellen, zonder op de persoon te spelen zijn één ding, maar ongefundeerd maar spuien, dat moet echt stoppen lijkt me (een illusie ik weet het).

Laat de mensen (die we er zelf voor hebben gekozen), onze volksvertegenwoordigers, maar juist en vooral de daartoe opgeleide specialisten, hun werk eens normaal doen zonder al die waardeloze, nutteloze en vooral nog meer onrust veroorzakende kritiek.  Dan beoordelen we achteraf wel of het de volgende keer wellicht nog wat beter kan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *